چهار ضرب المثل تركي خلجي از آقاي اميد عرب گل از روستاي خراب(بهارستان)خلجيستان
1- hər kez`ləki ülcdim kola kəldi.
- هركئزله كي اوٍلجديم كولا كلدي.
1- باهر متري كه اندازه گرفتم كوتاه آمد(منظور هراندازه تلاش كردم به نتيجه نرسيدم).
2- hər nə artuq kəzdim artuq yitirdim.
- هرنه آرتوق كزديم آرتوق ييتيرديم.
2- هرچه بيشتر گشتم بيشتر گم كردم(كنايه از آن است كه هرچه بيشتر مطالعه كردم متوجه شدم كه كمتر مي دانم).
3- biztə taqu hıraqu qolaylaştırmışaq.
- بيزته تاقو هيراقو قولايلاشتيرميشاق.
3- ماهم بيشتر راه را پيموده ايم.(كنايه ان است كه ماهم ديگه عمرمان به سرآمده است.
4-husarqan ketkə arpa hikməki bahanarı.
- هوسارقان كئتكه آرپا حيكمكي باهاناري.
4- كسي كه معتاد به انجام كاري باشد ،آوردن دليل وبرهان براي اعتيادش بهانه اي بيش نيست.
جايگاه زبان تركي و بررسي آن در مقايسه با ساير زبانها
اقتباس از سايت : http://www.kerkuk.net
كليه ي اطلاعات زيراز موسسه ي ائي. ام. تي و آ. ام. تي كه در اروپا و آمريكا واقع شده و تحت مديريت برجسته ترين زبان شناسان اداره مي شود، گرفته شده است و همه ساله گزارشهاي زيادي را درباره ي زبانها منتشر مي كنند و كليه ي استانداردهاي زبان شناسي از اين ادارات كه دولتي هستند،اعلام مي شود. به اطلاعات استخراجي از اين موسسات توجه كنيد:
ادامه مطلب
تات
نوشته: علی پورصفر قصابی نژاد و گیتی شکری
اصطلاحی که ترکان قدیم به بیگانگانِ مقیم سرزمینهای خود اطلاق می کرده اند.
قدیمترین سندی که در آن واژة تات به کار رفته ، سنگنوشته های اورخون مغولستان است که از قرن دوم برجای مانده است . تات در این سنگنوشته ها ظاهراً به معنای «اَتْباع » و «رعایا» به کار رفته است ( د. اسلام ، چاپ دوم ، ذیل «تات .1» و «اورخون »). در دیوان لغات الترک ، که در قرن پنجم تألیف شده ، تات به شکل تَت نیز ضبط شده و به معنای ایرانی ، فارسی ، فارسی زبان آریایی نژاد و کافر اویغوری آمده است (کاشغری ، ذیل «تات »، «تَتْ»، نیز رجوع کنید به ذیل «اُس »، «سُملِم تَتْ»). چون اصطلاح «تَژِک » (تاجیک ) در عصر ایلک خانیان (قراخانیان ؛ همان ، ذیل «تَژِک ») و احتمالاً پیش از آن (بهار، ج 3، ص 50) به ایرانیان اطلاق می شده ، می توان پنداشت که لفظ تات علاوه بر اینکه به ایرانیان و مردم یکجانشین گفته می شده (بارتولد، 1358 ش ، ص 320)، عنوانی بوده که پیش از ایلک خانیان بر عناصر خارجی سرزمینهای ترکان (احتمالاً خارجیان یکجانشین ترکستان ، بعضی قبایل متمدن ترک ، اقوام مغلوب و ساکنان نواحی تحت تصرف ترکان ) اطلاق می گردیده است ( د.ادامه مطلب
